20 sierpnia 2023
MAM NADZIEJĘ, ŻE POSTANĘ WŚRÓD WAS

Podczas Mszy św. o godz. 11, w obecności ks. dziekana Romana Szczupaka, proboszcza parafii pw. Świętego Józefa Robotnika w Ustrzykach Dolnych i wiernych, odbyło się liturgiczne wprowadzenie na urząd proboszcza parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski ks. Jacka Dżonia, dotychczasowego proboszcza w parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Tyniowicach.

„W nawiązaniu do pisma z 14.04.br. i przeprowadzonej rozmowy z 18.08.br. zwalniam Księdza z obowiązków proboszcza pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Tyniowicach oraz z zadań wypełnianych w Dekanacie Pruchnik. Dziękując za dotychczasową pracę, ufając w zdobyte doświadczenie, które wykorzysta ks. Proboszcz w nowej praktyce duszpasterskiej. Jednocześnie z dniem 19.08.br. stosownie do kanonu 519, 538 Kodeksu prawa kanonicznego oraz artykułu 196 i 205 Synodu Archidiecezji Przemyskiej mianuję Księdza Proboszczem parafii rzymsko-katolickiej Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych (…)” – to treść dokumentu nominacyjnego, skierowana przez ks. abpa Adama Szala, metropolity przemyskiego, którą na początku Mszy św. odczytał ks. dziekan Roman Szczupak.

Po wygłoszonym kazaniu przez nowego proboszcza ks. Jacka Dżonia, nawiązującego do modlitwy przepełnionej wiarą i modlitwy wytrwałej (por. dzisiejsza Ewangelia Mt 15, 21-28), nastąpił obrzęd złożenia wyznania wiary, w którym ks. Proboszcz wyznał m.in., że „wierzy również mocno w to, co jest zawarte w słowie Bożym, spisanym lub przekazanym przez Tradycję, a co Kościół jako objawione przez Boga, podaje do wierzenia, tak w Nauczaniu uroczystym, jak i zwyczajnym Nauczaniu powszechnym”.

Przed ogłoszeniami parafialnymi ks. dziekan R. Szczupak przypomniał o ks. Józefie Bieńku, którego jako Proboszcza pożegnaliśmy w ubiegłą niedzielę, 13 sierpnia, który ponad 26 lat poświęcił pracy na rzecz naszej wspólnoty, a była to posługa „ofiarna i błogosławiona”. – Jest też czas powitań. Z wielką radością witam ks. proboszcza Jacka Dżonia w dekanacie ustrzyckim i w Parafii. Wiemy, że każdy kapłan ma szczególne zadanie umacniać braci w wierze. Drogi księże Jacku, umacniaj w wierze Jezusa Chrystusa i w miłości do Matki Najświętszej, która jest patronką tej Parafii. Jak każdy kapłan, masz prowadzić do zjednoczenia z Bogiem przez sakramenty święte – powiedział ks. Dziekan, życząc owocnej i błogosławionej posługi, i aby każdy z nas był dumny, że mamy takiego księdza Proboszcza, który posługuje w Ustrzykach Dolnych i że Ustrzyki słyną z dobrych kapłanów, nie szczędzących czasu, miłości i modlitwy w prowadzeniu ludzi do Boga.

Na koniec ks. Proboszcz złożył przysięgę wierności, trzymając dłoń na Ewangeliarzu, gdzie przyrzekał m.in. zachowywać „z chrześcijańskim posłuszeństwem to, co ogłaszają Pasterze jako autentyczni nauczyciele i stróże wiary, oraz postanawiają jako rządcy Kościoła”. – Biskupom diecezjalnym będę wiernie służył pomocą, aby działalność apostolska, która ma być wypełniana w imieniu i z polecenia Kościoła, była urzeczywistniana w jedności z tymże Kościołem. Tak mi dopomóż Bóg i ta święta Ewangelia, której dotykam moimi rękami – zakończył ks. Proboszcz.

Jednocześnie w swoim – można napisać expose – zaznaczył, że chce się tu czuć z parafinami dobrze i chce kontynuować dzieło ks. prałata Józefa Bieńka (a nawet je poszerzać), i że ma tyle lat kapłaństwa, ile lat trwało duszpasterzowanie ks. Prałata. – Kiedy przeprowadziłem się do Ustrzyk Dolnych i zobaczyłem, jaki to trud, to powiedziałem sobie: Ostatni raz (uśmiech). Oczywiście, co Pan Bóg zamierza, to Jemu to oddaję, ale mam nadzieję, że pozostanę wśród Was.

Przyznał także, że praca duszpasterska w Parafii jest wyzwaniem, tym bardziej, że Parafia, w której posługiwał była mniejsza, był sam, nie miał do pomocy księży wikariuszy. Ale wierzy, że się z nimi „dogada i będzie się im dobrze współpracować”. Liczy na życzliwość i wyrozumiałość Parafian, prosząc o modlitwę i zapewniając o modlitwie w intencji Parafian.

W ich imieniu przywitał ks. Proboszcza Czesław Urban, wiceprezes Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej, życząc błogosławieństwa Bożego, troski o naszą świątynie, ale także troski o nasze wnętrza, czyli drogi do Pana Boga.

Niech się tak stanie. Szczęść Boże Księże Proboszczu!

 

Ks. Jacek Dżoń ur. dnia 3 czerwca 1972 r. w Brzozowie. Pochodzi z Grabownicy Starzeńskiej. Jego rodzice to Jerzy i Maria Mleczko. Naukę w szkole podstawowej w Grabownicy odbywał w latach 1979 – 1987. Następnie kontynuował naukę w I Liceum Ogólnokształcącym w Sanoku. Po maturze w 1991 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Przemyślu. Tytuł magistra uzyskał na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie przedstawiając pracę z zakresu historii Kościoła. Święcenia kapłańskie przyjął 18 maja 1997 r. w bazylice archikatedralnej w Przemyślu.

Pracował w parafiach:

  • 1997 – 1999 wikariusz w Markowej,
  • 1999 – 2002 wikariusz w Domaradzu,
  • 2002 – 2005 wikariusz w Przeworsku – Farze,
  • 2005 – 2008 wikariusz w Zapałowie,
  • 2008 – 2011 wikariusz w Lesku,
  • 2011 – 2014 wikariusz w Porażu,
  • 2014 – wrzesień, wikariusz w Krzywczy (jeden miesiąc).
  • 10. 2014 – 18.08.2023 proboszcz w Tyniowicach,
  • Od 19 sierpnia 2023 jest proboszczem w parafii NMP Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych

źródło: https://tyniowice.org

13 sierpnia 2023
ODCHODZI PO PONAD 26 LATACH DUSZPASTERZOWANIA

Pamiętam ten dzień, 3 lutego 1997, kiedy przyjechałem do Ustrzyk Dolnych. Była zima, było jeszcze więcej śniegu niż dzisiaj. Zatrzymałem auto na jezdni. Był tylko jeden wjazd od strony ulicy, który musiałem odśnieżyć. I pomyślałem sobie: „Co tu się dzieje?”.

Tak wspominał w lutym 2022 r. ks. prałat Józef Bieniek, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, obchodząc jednocześnie 25-lecie posługiwania.

W dniu dzisiejszym, 13 sierpnia, przyszedł czas pożegnania, ale przede wszystkim dziękczynienia Panu Bogu. A najpełniejszym tego wyrazem była sprawowana Eucharystia, którą wraz z parafianami sprawował ks. Proboszcz. W wygłoszonym kazaniu, które było jakby podsumowaniem kapłańskiej troski i kapłańskiego posługiwania, przewinęły się bardzo istotne sprawy, dotyczące chrześcijan i Kościoła: młodzi mieszkają bez ślubu, popierają wrogie Kościołowi ideologie, częste akty wandalizmu, wymierzone w Kościół poprzez osoby wrogie chrześcijańskiej ideologii, czujące poparcie wielkich tego świata, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz naszego kraju, czujące się bezkarnie, czyniąc to w imię głoszonej przez siebie tolerancji, postępu i równości.

Nawiązując do dzisiejszej Ewangelii (scena chodzenia po jeziorze Pana Jezusa i św. Piotra, Mt 14, 22-33), ks. Proboszcz przypomniał, że ten fragment stanowi pewien ciężar gatunkowy dla nas: – Wobec różnorakich krytyk, także tożsamości i wiary, mamy umieć kroczyć po wodzie, żeby nie zatonąć w przewrotności i negacji tego świata. Jest to bowiem wciąż wezwanie dla Kościoła, a zwłaszcza dzisiaj (…). Chodząc po wodzie, dotykając zła tego świata, pamiętajmy, abyśmy się modlili, a Jezus wyciągnie do nas rękę.

I przyszedł czas na pożegnanie. Odnosząc się do zacytowanej wypowiedzi na początku „I pomyślałem sobie: „Co tu się dzieje?”, można sparafrazować i powiedzieć, że „działo się wiele”. Ks. Proboszcz w perspektywy swojego długoletniego posługiwania, wymienił wydarzenia, które były wyzwaniem i są świadectwem duszpasterskiego zaangażowania i jego owoców (m.in. modernizacja plebanii, rozbudowa świątyni wraz z jej konserwacją, powołania kapłańskie, dzieło czterech pomników przykościelnych). Podziękowanie zostało skierowane do WSZYSTKICH: do parafian, grup duszpasterskich, sióstr Serafitek, osób zaangażowanych w pracę na rzecz Parafii, przedstawicieli władz, służb mundurowych. I jak przyznał ks. Proboszcz, nie sposób wszystkich wymienić i wszystko wyliczyć, „ale wszystkim i za wszystko dziękuję”.

Ze strony Parafii podziękował ks. Proboszczowi Czesław Urban, Wiceprezes Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej. – Chcę przytoczyć dwie liczby: 16145 i 9687 – mówił Cz. Urban. – Pierwsza i druga liczba, to różnica pomiędzy dwoma datami: 31 maja 1979 r., dniem Twoich święceń kapłańskich, a 13 sierpnia 2023 r. Jest to 16145 dni, co stanowi 44 lata, 2 miesiące i 13 dni Twojego kapłaństwa. I druga: pomiędzy 3 lutego 1997 r. a 13 sierpnia 2023 r. To 9687 dni, co stanowi 26 lat, 6 miesięcy i 10 dni Twojego kapłaństwa w naszej Parafii.

I kontynuował: – Kiedy patrzymy wstecz na przeszło 26 lat Twojej posługi wśród nas, dostrzegamy, jak wielką wartość mają słowa: „Żyj tak, aby ślady Twoich stóp przetrwały Ciebie”. Ślady Twojej pracy, Księże Proboszczu, dostrzegamy wokół, a ślady Twojej działalności duszpasterskiej nosimy w naszych sercach. „Być dobrym to rzecz szlachetna, ale uczyć innych być dobrymi, to rzecz jeszcze szlachetniejsza”. Czcigodny Księże, 26 lat Twojej posługi w naszej Parafii dowiodło, że jesteś i dobrym kapłanem, i dobrym człowiekiem. Wielu z nas od lat podziwia, Księże, Twoją wierność zasadom i odwagę w głoszeniu poglądów, Twój patriotyzm i troskę o los naszej Małej Ojczyzny. Żadne słowa, choćby najpiękniejsze, nie wyrażą naszej wdzięczności za dar Twojego kapłaństwa. Możemy Ci, Księże, ofiarować tylko modlitwę.

Odchodzącemu ks. Proboszczowi dziękował także Marek Andruch, starosta powiatu bieszczadzkiego (przekazując bieszczadzkiego anioła), Adam Pęzioł, prezes Stowarzyszenia Ośrodek Myśli Prymasa Kardynała Wyszyńskiego w Komańczy, i parafianka Wanda Lachowska, która napisała wiersz: – Niech Cię Bóg darzy obfitymi łaskami,/ bo zasługi wielkie, / bo długo u nas byłeś, / wiele dobra uczyniłeś, / wiele nauczyłeś z wiary czerpać siłę i radość,/ bliźnim czynić zadość, / serce i miłość siać dookoła, / śmiało i odważnie krzyż kreślić na czołach. / Kościół dobudowałeś i tyle siły tu dałeś, / aż popatrzeć miło. / Takiego Proboszcza jeszcze tu nie było”.

I jeszcze cztery uchwycone cechy Twojej, księże Proboszczu, posługi: sprawowanie Eucharystii: to była prawdziwa celebracja, bez pośpiechu, na wszystko był czas wyznaczony przez liturgiczne przepisy; nieustanne przypominanie o wartościach, o wierności Chrystusowi, Ewangelii i Kościołowi, i o tym, że mamy żyć na tym świecie, ale nie dla tego świata; mądrość Twoich nauczań – dobrych, przemyślanych, z odpowiednią puentą, pobudzającą do refleksji i weryfikacji naszego życia; i to, że umiałeś bardzo dyskretnie mówić o potrzebach materialnych Parafii, nikogo do tego nie przymuszając. I za to i za wszystko dziękujemy i powierzamy Ciebie w modlitwie. Bóg zapłać. Z Panem Bogiem.

25 lipca 2023
WSPOMNIENIE ŚW. KRZYSZTOFA, PATRONA KIEROWCÓW

W Kościele Katolickim, 25 lipca przypada święto św. Jakuba, Apostoła. W ten dzień wspominamy również św. Krzysztofa, patrona kierowców.

Imię Krzysztof wywodzi się z języka greckiego i oznacza tyle, co „niosący Chrystusa”. O życiu św. Krzysztofa brak pewnych wiadomości. Według późniejszych, ale prawdopodobnych świadectw, opartych na tradycji, św. Krzysztof miał pochodzić z Małej Azji, z prowincji rzymskiej Licji. Tam miał ponieść śmierć męczeńską za panowania cesarza Decjusza ok. 250 roku. Jest jednym z Czternastu Wspomożycieli, czyli szczególnych patronów.

Najstarszym dowodem kultu św. Krzysztofa z Licji jest napis z roku 452, znaleziony w Haidar-Pacha, w Nikomedii, w którym jest mowa o wystawionej ku czci Męczennika bazylice w Bitynii. Dowodzi to niezawodnie, że w tym czasie Święty odbierał szczególną cześć w Nikomedii i w Bitynii. Jest także podana wzmianka, że w synodzie w Konstantynopolu w 536 roku brał udział niejaki Fotyn z klasztoru św. Krzysztofa, co również potwierdza kult Męczennika. Papież św. Grzegorz I Wielki (+ 604) pisze, że w Taorminie na Sycylii za jego czasów istniał klasztor pw. św. Krzysztofa.

Z powodu braku szczegółowych informacji o św. Krzysztofie, średniowiecze na podstawie imienia „niosący Chrystusa” stworzyło popularną legendę o tym świętym. Według niej pierwotne imię Krzysztofa miało brzmieć Reprobus (z greckiego Odrażający), gdyż miał on mieć głowę podobną do psa. Wyróżniał się za to niezwykłą siłą. Postanowił więc oddać się w służbę najpotężniejszemu na ziemi panu. Służył najpierw królowi swojej krainy. Kiedy przekonał się, że król ten bardzo boi się szatana, wstąpił w jego służbę. Pewnego dnia przekonał się jednak, że szatan boi się imienia Chrystusa. To wzbudziło w nim ciekawość, kim jest ten Chrystus, którego boi się szatan. Opuścił więc służbę u szatana i poszedł w służbę Chrystusa. Zapoznał się z nauką chrześcijańską i przyjął chrzest. Za pokutę i dla zadośćuczynienia, że służył szatanowi, postanowił zamieszkać nad Jordanem, w miejscu, gdzie woda była płytsza, by przenosić na swoich potężnych barkach pielgrzymów, idących ze Wschodu do Ziemi Świętej.

Święty Krzysztof pewnej nocy usłyszał głos Dziecka, które prosiło go o przeniesienie na drugi brzeg. Kiedy je wziął na ramiona, poczuł ogromny ciężar, który go przytłaczał – zdawało mu się, że zapadnie się w ziemię. Zawołał: „Kto jesteś, Dziecię?” Otrzymał odpowiedź: „Jam jest Jezus, twój Zbawiciel. Dźwigając Mnie, dźwigasz cały świat”. Pan Jezus miał mu wtedy przepowiedzieć rychłą śmierć męczeńską. Ten właśnie fragment legendy stał się natchnieniem dla niezliczonej liczby malowideł i rzeźb św. Krzysztofa. Tradycja miała Reprobusowi nadać tytuł „Krzysztofa”, czyli „nosiciela Chrystusa” (gr. Christoforos). Pan Jezus po przyjęciu przez Krzysztofa chrztu miał mu przywrócić wygląd ludzki.

Św. Krzysztof jest patronem Ameryki i Wilna; siedzib ludzkich i grodów oraz chrześcijańskiej młodzieży, kierowców, farbiarzy, flisaków, introligatorów, modniarek, marynarzy, pielgrzymów, podróżnych, przewoźników, tragarzy, turystów i żeglarzy. Orędownik w śmiertelnych niebezpieczeństwach. W dzień jego dorocznej pamiątki poświęca się wszelkiego rodzaju pojazdy mechaniczne.

W ikonografii Święty przedstawiany jest jako młodzieniec, najczęściej jednak jako olbrzym przechodzący przez rzekę, na barkach niesie Dzieciątko Jezus, w ręku trzyma maczugę, czasami kwitnącą; także jako potężny mężczyzna z głową lwa. Jego atrybuty to m.in.: dziecko królujące na globie, palma męczeńska, pustelnik z lampą, ryba, sakwa na chleb, wieniec róż, wiosła. (życiorys zaczerpnięty z: http://www.brewiarz.pl/czytelnia/swieci/07-25b.php3). 

Wspomnienie św. Krzysztofa to również okazja do poświęcenia swojego pojazdu. W naszej parafii obrzęd poświęcenia pojazdów miał miejsce w niedzielę po każdej Mszy św. na przyległych parkingach, a datki zebrane przy tej okazji zostaną przeznaczone na zakup środków transportowych dla misjonarzy.

18 czerwca 2023
ZAPROSZENIE NA PIELGRZYMKĘ PIESZĄ DO CZĘSTOCHOWY

Potraktuj swoją duchowość poważnie, wybierz się na pielgrzymkę. Bieszczadzka gr. Św. Andrzeja Boboli zaprasza na pątniczy szlak z Leska do Częstochowy od 4 do 15 lipca.

Zapraszamy również do duchowego pielgrzymowania

https://pielgrzymka.przemyska.pl/pielgrzymka-duchowa/formularz-zgloszeniowy/

czyli towarzyszenia pielgrzymom przez diecezjalne Radio FARA i stronę internetową. Prosimy o zabranie deklaracji duchowego pielgrzymowania, które są wyłożone …

Aktualnie informacje organizacyjne na temat pielgrzymki będą umieszczane na oficjalnej stronie pielgrzymka.przemyska.pl oraz Facebookowej stronie gr. Św. Andrzeja Boboli. Serdecznie zapraszamy nr kontaktowy do ks. Stanisława Mazura 783-546-329

8 czerwca 2023
UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEGO CIAŁA I KRWI CHRYSTUSA

Po Mszy św. w kościele św. Józefa Robotnika w Ustrzykach Dolnych, którą sprawowali księża z dwóch ustrzyckich parafii: św. Józefa Robotnika i NMP Królowej Polski, wyruszyła procesja eucharystyczna ulicami miasta, do czterech ołtarzy umieszczonych w wybranych lokalizacjach miasta: przy kościele św. Józefa, przy ul. Jana Pawła II, w Rynku oraz przy kościele pw. NMP Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, pot. Boże Ciało to uroczystość liturgiczna w Kościele katolickim dla uczczenia Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, obchodzona jest w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego. Tradycyjnie uroczystości Bożego Ciała zgromadziła wielu mieszkańców naszego miasta.

2 czerwca 2023
Z KART HISTORII – PEREGRYNACJA OBRAZU MATKI BOŻEJ CZĘSTOCHOWSKIEJ 2003

ABY NIE PRZEBRZMIAŁO SPOTKANIE Z MATKĄ

          Poniedziałek, 2 czerwca 2003 r., wpisze się trwale w historię parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych. Po czasie modlitewnego oczekiwania, punktualnie o godz. 17, z parafii św. Józefa Robotnika, przybyła do naszej parafii Najświętsza Maryja Panna w kopii Jasnogórskiego Obrazu.

Przygotowania do Peregrynacji trwały od dłuższego czasu. Ale bezpośrednio do przyjęcia Matki Bożej wspólnota parafialna przygotowywała się w czasie Misji świętych (24-30.05.2003.), które prowadzili kapłani naszej archidiecezji: ks. prałat Zbigniew Suchy, dyrektor wydania „Niedzieli Przemyskiej” i dyrektor Archidiecezjalnego Radia Przemyskiego „Fara” oraz ks. prałat Tadeusz Kocór, dyrektor Wydziału Nauki Katolickiej Archidiecezji Przemyskiej. W procesyjnym orszaku, po uprzednim ucałowaniu Obrazu Matki Bożej przez ks. prałata Józefa Bieńka, dziekana dekanatu ustrzyckiego i proboszcza parafii NMP Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych, został On uroczyście wprowadzony do kościoła. Tu ks. Józef Bieniek, w imieniu całej wspólnoty, przywitał Maryję w kopii Jasnogórskiego Obrazu. – Maryjo, Matko Kościoła, na Twoje przyjście przygotowywaliśmy przez nowennę, podejmowane wysiłki duchowych darów, przeżyte Misje Święte, codzienną modlitwę różańcową. Jednocześnie nasza parafia składa dar przebudowanego prezbiterium, nowego ołtarza i ambonki, chrzcielnicy i tabernakulum oraz Twojego Jasnogórskiego Wizerunku, który pragniemy umieścić w świątyni, a przede wszystkim w naszych sercach i w naszym życiu – zaakcentował ks. Józef Bieniek.

Bezpośrednio po przywitaniu rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył ks. arcybiskup Józef Michalik, metropolita archidiecezji przemyskiej. W wygłoszonym kazaniu podkreślił, że podjęty trud darów duchowych ma promieniować w kierunku życia, w kierunku zatroskania o to, aby Bóg miał prawo do obywatelstwa w Europie, aby Bóg miał prawo do obecności w naszym codziennym życiu. Zdaniem ks. aba J.Michalika, wysiłki wrogów Kościoła zamierzały i zmierzają nadal w jednym kierunku – aby odłączyć życie od wiary. – Możesz sobie wierzyć, wierz sobie w sercu, ale dlaczego na zewnątrz pokazujesz, że wierzysz. Ta Peregrynacja i wyjście nas wszystkich na ulice, naprzeciw Matki Bożej, i to wyjście na ulice w Boże Ciało, mają swój głęboki sens, mają swoją głęboką wartość. My idziemy odważnie, mówimy, że ten Znak, ten Obraz ma znaczenie, jest symbolem czegoś. My się nie wstydzimy, że wierzymy w Boga, którego widzieć nie można, ale Który stał się człowiekiem, aby Go człowiek zobaczył – konstatował ks. abp J.Michalik.

O godz. 21 odbył się Apel Jasnogórski. Poprowadził go o. Antoni z zakonu Paulinów, który przypomniał rolę Maryi, jaką odegrała w dziejach narodu. Msza św. o północy zgromadziła księży, którzy kiedyś pracowali w tutejszej parafii, bądź z niej się wywodzą. Wspólną Eucharystię odprawili: ks. Zenon Bieszczad, ks. Piotr Głazowski, ks. Witold Głuszek, ks. Leszek Nawracaj, ks. Władysław Uchman i ks. Tadeusz Zych. Okolicznościowe kazanie wygłosił ks. P.Głazowski, rodem z tutejszej parafii. Przez wstawiennictwo Matki Bożej dziękował za dar kapłaństwa, polecał Maryi wszystkich księży, którzy tu pracowali i prosił Ją o nowe powołania kapłańskie i zakonne z tej parafii.

Przez całą noc i następny dzień wierni czuwali przy Maryi. W porównaniu z czasem Misji św., kiedy to Bóg miał przemawiać do serc wiernych, tak tu, podczas Nawiedzenia, było inaczej. To każdy w ufnej modlitwie polecał Maryi wszystkie swoje sprawy, zapewne najczęściej te, z którymi już po ludzku nie jest w stanie sobie poradzić. A Ona cały czas słuchała – wierzymy, że jako nasza Matka zaniosła je przed Tron Swojego Syna. W szczególny sposób pobłogosławione zostały przez kapłanów najmłodsze dzieci – to Maryja przez ich ręce przekazała im Swoje błogosławieństwo. I nadszedł czas pożegnania. We wtorek (3.06.), o godz. 15, rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana. Ks. Tadeusz Kocór, w czasie wygłoszonego kazania, stwierdził, że nic nie może nas odłączyć od miłości Chrystusa. Ale, aby tak było, każdy musi być Jemu wierny. A być wiernym, zdaniem ks. Tadeusza Kocóra, to znaczy wypełnić Śluby Jasnogórskie, a więc zadbać o to, aby Polska była rzeczywistym królestwem Chrystusa, troszczyć się, aby każdy z nas żył w stanie łaski uświęcającej, szanować każde życie, które jest wielkim darem Boga, troszczyć się, aby nasze rodziny były silne Bogiem, toczyć bój z naszymi wadami narodowymi i dbać o to, aby każdy Polak był człowiekiem sumienia, kierował się w życiu prawdą, miłością i sprawiedliwością. – Dlatego Maryjo stojąca pod krzyżem, chcemy Cię w tej godzinie pożegnania, pożegnania Obrazu, a nie Ciebie, bo to tylko Obraz odchodzi, Ty zostajesz, prosić Cię o to, abyśmy byli wierni, abyśmy również stali przy Twoim Synu, w różnych okolicznościach życia.

Po uroczystej procesji wokół kościoła, kilka minut przed 17, Obraz Matki Bożej, żegnany przez parafian, został umieszczony w samochodzie-kaplicy, który ruszył do oczekujących wiernych w Sanktuarium Matki Bożej Bieszczadzkiej (dawny Jasień).

Przez ten krótki czas Nawiedzenia, bo trwający 24 godziny, widać było skupienie, gorliwość i entuzjazm. I najważniejsze jest teraz, co zresztą podkreślił na koniec wspomniany już ks. Tadeusz Kocór, aby ten entuzjazm nie wygasł, aby nie przebrzmiało to, co każdy przeżywał w czasie spotkania z Maryją, nieraz ze łzami w oczach.

Wojciech Domiszewski

„Salve Regina” 2003

28 maja 2023
ODSŁONIECIE I POŚWIĘCENIE POMNIKA BŁOGOSŁAWIONEGO KARD. STEFANA WYSZYŃSKIEGO

Obrońca wiary, prawdy i człowieka

Wskazywałeś na ciągłą, nieustającą, pomocną obecność Ducha Świętego w naszych dziejach. Duch Święty, słodki duch w duszy naszej. To najbardziej wytrwały, wierny i zawsze gotowy do pomocy przyjaciel. Ten Duch Święty, Ojca i Syna, jest w nas obecny i nieustannie przekazuje nam świadomość pielęgnującego nas Ojcostwa oraz świadomość naszego synostwa na wzór jednorodzonego, pierworodnego Syna Bożego – mówił podczas homilii w nawiązaniu do postaci kard. Stefana Wyszyńskiego, ks. prof. Stanisław Nabywaniec w niedzielę Zesłania Ducha Świętego.

Okazją do tego była Msza św. koncelebrowana w kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych, po zakończeniu której miało miejsce poświęcenie pomnika kard. Stefana Wyszyńskiego, którego 42. rocznicę śmierci obchodzimy w dniu dzisiejszym.

Ks. prof. Stanisław Nabywaniec, zwracając się do kard. Stefana Wyszyńskiego, mówił: – To, Ty księże Prymasie, odnowiłeś ducha w narodzie, i w czasie uroczystych obchodów tysiąclecia chrztu Polski w Warszawie z całą mocą wołałeś do swych rodaków: „Umiłowanie dzieci Boże, dzieci Boże, dzieci moje”. I wskazywałeś na obecność Chrystusa w tysiącletniej historii narodu. Oto naród ochrzczony na przestrzeni swoich dziejów, dziś patrzący w jutro, jako wyposażenie na przyszłość bierze naukę o wysokiej godności każdego człowieka – wspaniałego czy sponiewieranego, potężnego czy nieudolnego wraz ze wskazaniem „Będziesz miłował bliźniego swego i to każdego”.

Jak pokreślił kaznodzieja, Stefan Wyszyński, Prymas Polski, dziś błogosławiony, wskazywał na nieustającą, pomocną obecność Ducha Świętego w naszych dziejach. – Duch Święty, słodki duch w duszy naszej. To najbardziej wytrwały, wierny i zawsze gotowy do pomocy przyjaciel – zaznaczył kaznodzieja.

I przypomniał doniosłą rolę, jako odegrał w życiu narodu i Kościoła w Polsce kard. Stefan Wyszyński. – I wówczas, niezłomny Kapłanie, Kardynale, obrońco wiary, prawdy, człowieka, gdy Kościół był zagrożony i rodzina, i Ojczyzna, Bóg wezwał Cię do obrony. Przemawiając w 1957 r. do inteligencji katolickiej, nauczałeś księże Prymasie o Duchu Świętym. Siłą, która utrzymuje nas w porządku nadprzyrodzonym jest Duch Święty. Gdy w twojej duszy jest nieustanne wołanie: „Przyjdź dawco świętości, wszechmogący, wiekuisty Boże”, to jest już dobrze, bo właśnie On tworzy we mnie porządek nadprzyrodzony. Ten porządek nieskończony i niestworzony. Ten porządek, który skłania do tego, że jestem obywatelem, że jestem dziedzicem najbardziej trwałej, niezniszczalnej społeczności, nad którą mogą przewalać się wszystkie burze dziejowe, przez którą mogą przejść wszystkie tanki, ale tej więzi nic i żadna siła nie rozerwie, bo to ostatecznie zależy tylko od mojej słabości, którą ma skutecznie – na szczęście – zwalczać we mnie Boża miłość.

Bezpośrednio po Mszy św. i po przemówieniu Adama Pęzioła, prezesa Stowarzyszenia Ośrodek Myśli Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Komańczy, na placu przykościelnym, została przecięta wstęga okalająca pomnik kard. Stefana Wyszyńskiego, a jego poświęcenia dokonał ks. prof. Stanisław Nabywaniec. Chór „Sonores” z Sanoka pod kierownictwem Moniki Brewczak – który także uświetnił dzisiejszą liturgię – zaśpiewał „Ave Maria”.

Pomnik został wykonany przez artystę-rzeźbiarza Jacka Osadczuka. W uroczystości wzięli udział m.in. Władysław Ortylmarszałek województwa podkarpackiego, Bogdan Rzońca, poseł Parlamentu Europejskiego, Adam Pawluś, starosta powiatu jasielskiego, i Marek Andruch, starosta powiatu bieszczadzkiego.

Organizatorem wydarzenia było Stowarzyszenie Ośrodek Myśli Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego w Komańczy z jego prezesem Adamem Pęziołem. Sponsorem wydarzenia „Wielka Nowenna jako popularyzacja dziedzictwa myśli i czynów błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego” był Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A.

Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Ustrzykach Dolnych
ul. 29 Listopada 24, 38-700 Ustrzyki Dolne, e-mail: info parafianmpustrzyki.pl

www.parafianmpustrzyki.pl © 2024 Wszelkie Prawa Zastrzeżone